सांख्ययोग

Bhagavad Gita 2.7

Chapter 2 · The Yoga of Knowledge

कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः | यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम्

My heart is overpowered by the taint of pity; my mind is confused as to duty. I ask Thee: Tell me decisively what is good for me. I am Thy disciple. Instruct me who has taken refuge in Thee.

करुणा के कलुष से अभिभूत और कर्तव्यपथ पर संभ्रमित हुआ मैं आपसे पूछता हूँ, कि मेरे लिये जो श्रेयष्कर हो, उसे आप निश्चय करके कहिये, क्योंकि मैं आपका शिष्य हूँ; शरण में आये मुझको आप उपदेश दीजिये

करुणाको दोषले मेरो स्वभाव आहत भएको छ र कर्तव्यको विषयमा मेरो चित्त भ्रमित छ; त्यसैले मैले तपाईंसँग सोध्दै छु — मेरो लागि जे श्रेयस्कर छ, त्यो निश्चय गरी भन्नुहोस्। म तपाईंको शिष्य हुँ, शरणमा आएको मलाई उपदेश दिनुहोस्

Context

This is the turning point: Arjuna admits his confusion, surrenders his pride, and asks Krishna to teach him. 'I am your disciple—instruct me.' Real learning begins when we stop pretending to have answers and genuinely ask for guidance. Surrender to wisdom isn't weakness; it's the beginning of growth.

संदर्भ

यह निर्णायक क्षण है: अर्जुन अपना भ्रम स्वीकारता है, अहंकार त्यागता है, और कृष्ण से सिखाने को कहता है। 'मैं आपका शिष्य हूं—मुझे उपदेश दीजिए।' सच्ची सीख तब शुरू होती है जब हम उत्तर जानने का दिखावा छोड़कर सच में मार्गदर्शन मांगते हैं। ज्ञान के प्रति समर्पण कमजोरी नहीं; विकास की शुरुआत है

सन्दर्भ

यो निर्णायक क्षण हो: अर्जुन आफ्नो भ्रम स्वीकार गर्छ, अहंकार त्याग्छ, र कृष्णलाई आफूलाई सिकाउन भन्छ। “म तपाईंको शिष्य हुँ—मलाई उपदेश दिनुहोस्।” साँचो सिकाइ तब सुरु हुन्छ जब हामी उत्तर जान्ने भान छोडेर साँच्चिकै मार्गदर्शन खोज्छौं। ज्ञानप्रतिको समर्पण कमजोरी होइन; यो त वृद्धिको सुरुवात हो

Get a verse like this each morning — Gita Daily on Google Play →

Carry this verse with you

Save the verses that speak to you, get a verse each day, and read by how you feel — in the Gita Daily app.

Get it on Google Play